pervius
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ˈpɛr.wi.ʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈpɛr.vi.us]
Adjective
pervius (feminine pervia, neuter pervium); first/second-declension adjective
- having a passage through; passable, penetrable, traversable
- 27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab Urbe Condita VII.34:
- Ceterum hoc gaudium magna prope clade in Samnio foedatum est. Nam ab Saticula profectus Cornelius consul exercitum incaute in saltum cava valle pervium circaque insessum ab hoste induxit nec prius quam recipi tuto signa non poterant imminentem capiti hostem vidit.
- (please add an English translation of this quotation)
- Ceterum hoc gaudium magna prope clade in Samnio foedatum est. Nam ab Saticula profectus Cornelius consul exercitum incaute in saltum cava valle pervium circaque insessum ab hoste induxit nec prius quam recipi tuto signa non poterant imminentem capiti hostem vidit.
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | pervius | pervia | pervium | perviī | perviae | pervia | |
| genitive | perviī | perviae | perviī | perviōrum | perviārum | perviōrum | |
| dative | perviō | perviae | perviō | perviīs | |||
| accusative | pervium | perviam | pervium | perviōs | perviās | pervia | |
| ablative | perviō | perviā | perviō | perviīs | |||
| vocative | pervie | pervia | pervium | perviī | perviae | pervia | |
Descendants
- → English: pervious
References
- “pervius”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “pervius”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- “pervius”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.