perpurgatus

Latin

Etymology

Perfect passive participle of perpurgō.

Participle

perpūrgātus (feminine perpūrgāta, neuter perpūrgātum); first/second-declension participle

  1. cleansed, purged thoroughly

Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative perpūrgātus perpūrgāta perpūrgātum perpūrgātī perpūrgātae perpūrgāta
genitive perpūrgātī perpūrgātae perpūrgātī perpūrgātōrum perpūrgātārum perpūrgātōrum
dative perpūrgātō perpūrgātae perpūrgātō perpūrgātīs
accusative perpūrgātum perpūrgātam perpūrgātum perpūrgātōs perpūrgātās perpūrgāta
ablative perpūrgātō perpūrgātā perpūrgātō perpūrgātīs
vocative perpūrgāte perpūrgāta perpūrgātum perpūrgātī perpūrgātae perpūrgāta