perpurgatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of perpurgō.
Participle
perpūrgātus (feminine perpūrgāta, neuter perpūrgātum); first/second-declension participle
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | perpūrgātus | perpūrgāta | perpūrgātum | perpūrgātī | perpūrgātae | perpūrgāta | |
| genitive | perpūrgātī | perpūrgātae | perpūrgātī | perpūrgātōrum | perpūrgātārum | perpūrgātōrum | |
| dative | perpūrgātō | perpūrgātae | perpūrgātō | perpūrgātīs | |||
| accusative | perpūrgātum | perpūrgātam | perpūrgātum | perpūrgātōs | perpūrgātās | perpūrgāta | |
| ablative | perpūrgātō | perpūrgātā | perpūrgātō | perpūrgātīs | |||
| vocative | perpūrgāte | perpūrgāta | perpūrgātum | perpūrgātī | perpūrgātae | perpūrgāta | |