partykularz
Polish
Etymology
Learned borrowing from Latin particulāris.
Pronunciation
- IPA(key): /par.tɘˈku.laʂ/
- (Middle Polish) IPA(key): (16th c.) /par.tɨˈku.lar̝/, (17th–18th c.) /par.tɨˈku.laʂ/
- Rhymes: -ulaʂ
- Syllabification: par‧ty‧ku‧larz
Noun
partykularz m inan
- (archaic, derogatory) backwater, one-horse town
- Synonyms: see Thesaurus:zadupie
- (Middle Polish, historical) convention of representatives of the nobility from a specific part of the Poland
- (Middle Polish, historical) lower-level school that is not a university
- (Middle Polish) small rural monastery
Declension
Declension of partykularz
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | partykularz | partykularze |
| genitive | partykularza | partykularzy |
| dative | partykularzowi | partykularzom |
| accusative | partykularz | partykularze |
| instrumental | partykularzem | partykularzami |
| locative | partykularzu | partykularzach |
| vocative | partykularzu | partykularze |
Further reading
- partykularz in Polish dictionaries at PWN
- Paweł Kupiszewski (30.12.2014), “PARTYKULARZ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century]
- Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “partykularz”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]