pancartă
Romanian
Etymology
Borrowed from French pancarte.
Noun
pancartă f (plural pancarte)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | ||
| nominative-accusative | pancartă | pancarta | pancarte | pancartele | |
| genitive-dative | pancarte | pancartei | pancarte | pancartelor | |
| vocative | pancartă, pancarto | pancartelor | |||