pęcz

See also: Pęcz

Polish

Etymology

Back-formation from pąk.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈpɛnt͡ʂ/
  • Rhymes: -ɛnt͡ʂ
  • Syllabification: pęcz
  • Homophone: Pęcz

Noun

pęcz m inan

  1. (collective, obsolete or dialectal, botany) buds of trees or shrubs that bloom in spring, collectively
    Synonym: pąkowie

Declension

Further reading

  • pęcz in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • pęcz in Polish dictionaries at PWN