póitseáil
Irish
Etymology
Verb
póitseáil (present analytic póitseálann, future analytic póitseálfaidh, verbal noun póitseáil, past participle póitseáilte)
- (ambitransitive) poach
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | póitseálaim | póitseálann tú; póitseálair† |
póitseálann sé, sí | póitseálaimid; póitseálann muid | póitseálann sibh | póitseálann siad; póitseálaid† |
a phóitseálann; a phóitseálas | póitseáiltear |
| past | phóitseáil mé; phóitseálas | phóitseáil tú; phóitseálais | phóitseáil sé, sí | phóitseálamar; phóitseáil muid | phóitseáil sibh; phóitseálabhair | phóitseáil siad; phóitseáladar | a phóitseáil | póitseáladh |
| past habitual | phóitseálainn / póitseálainn‡ |
phóitseáilteá / póitseáilteᇠ|
phóitseáladh sé, sí / póitseáladh sé, sí‡ |
phóitseálaimis; phóitseáladh muid / póitseáladh muid‡ |
phóitseáladh sibh / póitseáladh sibh‡ |
phóitseálaidís; phóitseáladh siad / póitseálaidís‡; póitseáladh siad‡ |
a phóitseáladh | phóitseáiltí / póitseáiltí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | póitseálfaidh mé; póitseálfad |
póitseálfaidh tú; póitseálfair† |
póitseálfaidh sé, sí | póitseálfaimid; póitseálfaidh muid |
póitseálfaidh sibh | póitseálfaidh siad; póitseálfaid† |
a phóitseálfaidh; a phóitseálfas | póitseálfar |
| conditional | phóitseálfainn / póitseálfainn‡ |
phóitseálfá / póitseálfᇠ|
phóitseálfadh sé, sí / póitseálfadh sé, sí‡ |
phóitseálfaimis; phóitseálfadh muid / póitseálfaimis‡; póitseálfadh muid‡ |
phóitseálfadh sibh / póitseálfadh sibh‡ |
phóitseálfaidís; phóitseálfadh siad / póitseálfaidís‡; póitseálfadh siad‡ |
a phóitseálfadh | phóitseálfaí / póitseálfaí‡ |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go bpóitseála mé; go bpóitseálad† |
go bpóitseála tú; go bpóitseálair† |
go bpóitseála sé, sí | go bpóitseálaimid; go bpóitseála muid |
go bpóitseála sibh | go bpóitseála siad; go bpóitseálaid† |
— | go bpóitseáiltear |
| past | dá bpóitseálainn | dá bpóitseáilteá | dá bpóitseáladh sé, sí | dá bpóitseálaimis; dá bpóitseáladh muid |
dá bpóitseáladh sibh | dá bpóitseálaidís; dá bpóitseáladh siad |
— | dá bpóitseáiltí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | póitseálaim | póitseáil | póitseáladh sé, sí | póitseálaimis | póitseálaigí; póitseálaidh† |
póitseálaidís | — | póitseáiltear |
| past participle | póitseáilte | |||||||
| verbal noun | póitseáil | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Derived terms
Noun
póitseáil f (genitive singular póitseála)
- (act of) poaching
Declension
| ||||||||||||||||||||||||
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| póitseáil | phóitseáil | bpóitseáil |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Further reading
- Ó Dónaill, Niall (1977), “póitseáil”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
- “poach”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026
- “poaching”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026