oxitonandus
Latin
Etymology
Future passive participle (gerundive) of oxitonō.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ɔk.sɪ.tɔˈnan.dʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ok.si.toˈnan.dus]
Participle
oxitonandus (feminine oxitonanda, neuter oxitonandum); first/second-declension participle
- alternative form of oxytonandus (“which is to be pronounced oxytone”)
Declension
First/second-declension participle.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | oxitonandus | oxitonanda | oxitonandum | oxitonandī | oxitonandae | oxitonanda | |
| genitive | oxitonandī | oxitonandae | oxitonandī | oxitonandōrum | oxitonandārum | oxitonandōrum | |
| dative | oxitonandō | oxitonandae | oxitonandō | oxitonandīs | |||
| accusative | oxitonandum | oxitonandam | oxitonandum | oxitonandōs | oxitonandās | oxitonanda | |
| ablative | oxitonandō | oxitonandā | oxitonandō | oxitonandīs | |||
| vocative | oxitonande | oxitonanda | oxitonandum | oxitonandī | oxitonandae | oxitonanda | |