oturmaq

Azerbaijani

Other scripts
Cyrillic отурмаг
Arabic اوتورماق

Etymology

From Proto-Turkic *ol-tur- (“to sit”), causative of *ol-.

Pronunciation

  • IPA(key): [oturˈmɑχ]
  • Hyphenation: o‧tur‧maq
  • Audio (Baku):(file)

Verb

oturmaq

  1. to sit
  2. (figurative) to take root

Conjugation

Conjugation of oturmaq
Positive conjugation
subject non-past participle oturan
subject past participle oturmuş
subject future definite participle oturacaq
non-subject future participle (mənim +) oturacağım (sənin +) oturacağın (onun +) oturacağı (bizim +) oturacağımız (sizin +) oturacağınız (onların +) oturacağı or oturacaqları
non-subject past participle (mənim +) oturduğum (sənin +) oturduğun (onun +) oturduğu (bizim +) oturduğumuz (sizin +) oturduğunuz (onların +) oturduğu or oturduqları
converb oturub
general temporal participle oturanda
participle of intensification oturduqca
specific temporal participle oturarkən
reduplicated participle otura-otura
modal participle oturaraq
infinitive oturmaq
verbal noun oturma
singular plural
first second third first second third
indicative present simple otururam oturursan oturur otururuq oturursunuz otururlar
perfect 1 oturmuşam oturmusan,
oturmuşsan* 		oturmuşdur oturmuşuq oturmusunuz,
oturmuşsunuz* 		oturmuşlar
perfect 2 – oturubsan oturub(dur) – oturubsunuz oturub(dur)lar
past simple oturdum oturdun oturdu oturduq oturdunuz oturdular
continuous otururdum otururdun otururdu otururduq otururdunuz otururdular
perfect oturmuşdum oturmuşdun oturmuşdu oturmuşduq oturmuşdunuz oturmuşdular
future definite oturacağam oturacaqsan, oturassan oturacaq oturacağıq oturacaqsınız, oturassız oturacaqlar
indefinite oturaram oturarsan oturar oturarıq oturarsınız oturarlar
future-in-the-past definite oturacaqdım oturacaqdın oturacaqdı oturacaqdıq oturacaqdınız oturacaqdılar
indefinite oturardım oturardın oturardı oturardıq oturardınız oturardılar
conditional present otursam otursan otursa otursaq otursanız otursalar
past otursaydım otursaydın otursaydı otursaydıq otursaydınız otursaydılar
obligational present oturmalıyam oturmalısan oturmalıdur oturmalıyıq oturmalısınız oturmalıdurlar
past oturmalıydım oturmalıydın oturmalıydı oturmalıydıq oturmalıydınız oturmalıydılar
evidential present otururmuşam otururmuşsan otururmuş otururmuşuq otururmuşsunuz otururmuşlar
past oturubmuşam oturubmuşsan oturubmuş oturubmuşuq oturubmuşsunuz oturubmuşlar
subjunctive oturam oturasan otura oturaq oturasınız oturalar
hortative oturasıyam oturasısan oturasıdur oturasıyıq oturasısınız oturasıdurlar
imperative oturum otur otursun oturaq,
oturalım* 		oturun otursunlar
Negative conjugation
subject non-past participle oturmayan
subject past participle oturmamış
subject future definite participle oturmayacaq
non-subject future participle (mənim +) oturmayacağım (sənin +) oturmayacağın (onun +) oturmayacağı (bizim +) oturmayacağımuz (sizin +) oturmayacağınuz (onların +) oturmayacağı or oturmayacaqları
non-subject participle (mənim +) oturmadığım (sənin +) oturmadığın (onun +) oturmadığı (bizim +) oturmadığımız (sizin +) oturmadığınız (onların +) oturmadığı or oturmadıqları
converb oturmayıb
caritive converb oturmadan
general temporal participle oturmayanda
participle of intensification oturmadıqca
specific temporal participle oturmayarkən
modal participle oturmayaraq
infinitive oturmamaq
singular plural
first second third first second third
indicative present simple oturmuram oturmursan oturmur oturmuruq oturmursunuz oturmurlar
perfect 1 oturmamışam oturmamısan,
oturmamışsan* 		oturmamış oturmamışıq oturmamısınız,
oturmamışsınız* 		oturmamışlar
perfect 2 – oturmayıbsan oturmayıb(dır) – oturmayıbsınız oturmayıb(dır)lar
past simple oturmadım oturmadın oturmadı oturmadıq oturmadınız oturmadılar
continuous oturmurdum oturmurdun oturmurdu oturmurduq oturmurdunuz oturmurdular
perfect oturmamışdım oturmamışdın oturmamışdı oturmamışdıq oturmamışdınız oturmamışdılar
future definite oturmayacağam oturmayacaqsan oturmayacaq oturmayacağıq oturmayacaqsınız oturmayacaqlar
indefinite oturmaram oturmarsan,
oturmazsan 		oturmaz oturmarıq oturmarsınız, oturmazsınız oturmazlar
future-in-the-past definite oturmayacaqdım oturmayacaqdın oturmayacaqdı oturmayacaqdıq oturmayacaqdınız oturmayacaqdılar
indefinite oturmazdım oturmazdın oturmazdı oturmazdıq oturmazdınız oturmazdılar
conditional present oturmasam oturmasan oturmasa oturmasaq oturmasanız oturmasalar
past oturmasaydım oturmasaydın oturmasaydı oturmasaydıq oturmasaydınız oturmasaydılar
obligational present oturmamalıyam oturmamalısan oturmamalı oturmamalıyıq oturmamalısınız oturmamalılar
past oturmamalıydım oturmamalıydın oturmamalıydı oturmamalıydıq oturmamalıydınız oturmamalıydılar
evidential present oturmayırmışam oturmayırmışsan oturmayırmış oturmayırmışuq oturmayırmışsunuz oturmayırmışlar
past oturmayıbmışam oturmayıbmışsan oturmayıbmış oturmayıbmışuq oturmayıbmışsunuz oturmayıbmışlar
subjunctive oturmayam oturmayasan oturmaya oturmayaq oturmayasınız oturmayalar
hortative oturmayasıyam oturmayasısan oturmayası oturmayasıyıq oturmayasısınız oturmayasılar
imperative oturmayım oturma oturmasın oturmayaq
oturmayalım* 		oturmayın oturmasınlar
Negative potential conjugation
subject non-past participle oturammayan
subject future definite participle oturammayacaq
non-subject participle (mənim +) oturammadığım (sənin +) oturammadığın (onun +) oturammadığı (bizim +) oturammadığımız (sizin +) oturammadığınız (onların +) oturammadığı or oturammadıqları
converb oturammayıb
caritive converb oturammadan
general temporal participle oturammayanda
participle of intensification oturammadıqca
specific temporal participle oturammayarkən
modal participle oturammayaraq
infinitive oturammamaq
singular plural
first second third first second third
indicative present simple oturammıram oturammırsan oturammır oturammırıq oturammırsınız oturammırlar
perfect 1 oturammamışam oturammamısan,
oturammamışsan* 		oturammamışdır oturammamışıq oturammamısınız,
oturammamışsınız* 		oturammaşmılar
perfect 2 – oturammayıbsan oturammayıb(dır) – oturammayıbsınız oturammayıb(dır)lar
past simple oturammadım oturammadın oturammadı oturammadıq oturammadınuz oturammadılar
continuous oturammırdım oturammırdın oturammırdı oturammırdıq oturammırdınız oturammırdulır
perfect oturammamışdım oturammamışdın oturammamışdı oturammamışdıq oturammamışdınız oturammamışdılar
future definite oturammayacağam oturammayacaqsan oturammayacaq oturammayacağıq oturammayacaqsınız oturammayacaqlar
indefinite oturammaram oturammarsan,
oturammazsan 		oturammaz oturammarıq oturammarsınız,
oturammazsınız 		oturammazlar
future-in-the-past definite oturammayacaqdım oturammayacaqdın oturammayacaqdı oturammayacaqdıq oturammayacaqdınız oturammayacaqdılar
indefinite oturammazdım oturammazdın oturammazdı oturammazdıq oturammazdınız oturammazdılar
conditional present oturammasam oturammasan oturammasa oturammasaq oturammasanız oturammasalar
past oturammasaydım oturammasaydın oturammasaydı oturammasaydıq oturammasaydınız oturammasaydılar
subjunctive oturammayam oturammayasan oturammaya oturammayaq oturammayasınız oturammayalar
imperative oturammayım oturamma oturammasın oturammayaq oturammayın oturammasınlar

* dated or highly formal

Crimean Tatar

Other scripts
Cyrillic отурмакъ
Roman

Etymology

Inherited from Proto-Turkic *ol-tur- (“to sit”)

Pronunciation

  • Hyphenation: o‧tur‧maq

Verb

oturmaq

  1. to sit
  2. to live, reside

Conjugation

Conjugation of oturmaq (Northern)
infinitive oturmaq non-future participle oturğan
gerund oturma future participle oturacaq
repeated gerund1) otura way of doing oturıp
temporal gerund oturyatırğanda
singular plural
first second third first second third
indicative present simple otururman oturursıñ oturur otururmız oturursız otururlar
continuous oturam oturasıñ otura oturamız oturasıñız oturalar
perfect oturğaman oturğasıñ oturğan oturğamız oturğasız oturğanlar
past simple oturdım oturdıñ oturdı oturdıq oturdıñız oturdılar
continuous oturadım oturadıñ oturadı oturadıq oturadıñız oturadılar
future oturacakman oturacaksıñ oturacak oturacakmız oturacaksıñız oturacaklar
conditional otursam otursañ otursa otursaq otursañız otursalar
optative oturayım oturasıñ otura oturayıq oturasız oturalar
imperative – otur – – oturın –

1)Only used for repetitions of a verb.

References

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.