ormbunke
Swedish
Etymology
From orm (“worm”) + bunke (“bowl”).
Noun
ormbunke c
Declension
| nominative | genitive | ||
|---|---|---|---|
| singular | indefinite | ormbunke | ormbunkes |
| definite | ormbunken | ormbunkens | |
| plural | indefinite | ormbunkar | ormbunkars |
| definite | ormbunkarna | ormbunkarnas |