oposszum

Hungarian

Etymology

Internationalism based on English opossum.[1]

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈoposːum]
  • Rhymes: -um
  • Hyphenation: oposz‧szum
  • Syllabification: o‧posz‧szum

Noun

oposszum (plural oposszumok)

  1. opossum (any American marsupial of the family Didelphidae in the order Didelphimorphia)

Declension

Inflection (stem in -o-, back harmony)
singular plural
nominative oposszum oposszumok
accusative oposszumot oposszumokat
dative oposszumnak oposszumoknak
instrumental oposszummal oposszumokkal
causal-final oposszumért oposszumokért
translative oposszummá oposszumokká
terminative oposszumig oposszumokig
essive-formal oposszumként oposszumokként
essive-modal
inessive oposszumban oposszumokban
superessive oposszumon oposszumokon
adessive oposszumnál oposszumoknál
illative oposszumba oposszumokba
sublative oposszumra oposszumokra
allative oposszumhoz oposszumokhoz
elative oposszumból oposszumokból
delative oposszumról oposszumokról
ablative oposszumtól oposszumoktól
non-attributive
possessive – singular
oposszumé oposszumoké
non-attributive
possessive – plural
oposszuméi oposszumokéi
Possessive forms of oposszum
possessor single possession multiple possessions
1st person sing. oposszumom oposszumaim
2nd person sing. oposszumod oposszumaid
3rd person sing. oposszuma oposszumai
1st person plural oposszumunk oposszumaink
2nd person plural oposszumotok oposszumaitok
3rd person plural oposszumuk oposszumaik

Derived terms

  • oposszumos

References

  1. ^ oposszum in Tótfalusi, István. Magyar etimológiai nagyszótár (’Hungarian Comprehensive Dictionary of Etymology’). Budapest: Arcanum Adatbázis, 2001; Arcanum DVD Könyvtár →ISBN

Further reading

  • oposszum in Géza Bárczi, László Országh, et al., editors, A magyar nyelv értelmező szótára [The Explanatory Dictionary of the Hungarian Language] (ÉrtSz.), Budapest: Akadémiai Kiadó, 1959–1962. Fifth ed., 1992: →ISBN.