operosissimus

Latin

Etymology

From operōsus +‎ -issimus.

Pronunciation

Adjective

operōsissimus (feminine operōsissima, neuter operōsissimum); first/second-declension adjective

  1. superlative degree of operōsus
    • 1990, “Acta Congregationum, VIII. Victorien Venetorum”, in Acta Apostolicae Sedis[1], Vatican City: Typis Polyglottis Vaticanis, page 112:
      Vir operosissimus, semper hilaris, omnium amicus, in omnibus religiosis concursibus assiduus []
      A man most active, always cheerful, friend to all, assiduous in all religious assemblies []

Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative operōsissimus operōsissima operōsissimum operōsissimī operōsissimae operōsissima
genitive operōsissimī operōsissimae operōsissimī operōsissimōrum operōsissimārum operōsissimōrum
dative operōsissimō operōsissimae operōsissimō operōsissimīs
accusative operōsissimum operōsissimam operōsissimum operōsissimōs operōsissimās operōsissima
ablative operōsissimō operōsissimā operōsissimō operōsissimīs
vocative operōsissime operōsissima operōsissimum operōsissimī operōsissimae operōsissima