opbaren

Dutch

Etymology

From op +‎ baar +‎ -en.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈɔˌbaː.rə(n)/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: op‧ba‧ren

Verb

opbaren

  1. (transitive) to lay out (prepare a body for burial)

Conjugation

Conjugation of opbaren (weak, separable)
infinitive opbaren
past singular baarde op
past participle opgebaard
infinitive opbaren
gerund opbaren n
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular baar op baarde op opbaar opbaarde
2nd person sing. (jij) baart op, baar op2 baarde op opbaart opbaarde
2nd person sing. (u) baart op baarde op opbaart opbaarde
2nd person sing. (gij) baart op baarde op opbaart opbaarde
3rd person singular baart op baarde op opbaart opbaarde
plural baren op baarden op opbaren opbaarden
subjunctive sing.1 bare op baarde op opbare opbaarde
subjunctive plur.1 baren op baarden op opbaren opbaarden
imperative sing. baar op
imperative plur.1 baart op
participles opbarend opgebaard
1) Archaic. 2) In case of inversion.

Derived terms

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.