onwrikbaar

Dutch

Etymology

From on- (un-) +‎ wrikken (to pry, wrench) +‎ -baar (-able).

Pronunciation

  • IPA(key): /ɔnˈvrɪk.baːr/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɪkbaːr

Adjective

onwrikbaar (comparative onwrikbaarder, superlative onwrikbaarst)

  1. unshakable, firm

Declension

Declension of onwrikbaar
uninflected onwrikbaar
inflected onwrikbare
comparative onwrikbaarder
positive comparative superlative
predicative/adverbial onwrikbaar onwrikbaarder het onwrikbaarst
het onwrikbaarste
indefinite m./f. sing. onwrikbare onwrikbaardere onwrikbaarste
n. sing. onwrikbaar onwrikbaarder onwrikbaarste
plural onwrikbare onwrikbaardere onwrikbaarste
definite onwrikbare onwrikbaardere onwrikbaarste
partitive onwrikbaars onwrikbaarders

Derived terms

  • onwrikbaarheid