onwrikbaar
Dutch
Etymology
From on- (“un-”) + wrikken (“to pry, wrench”) + -baar (“-able”).
Pronunciation
- IPA(key): /ɔnˈvrɪk.baːr/
Audio: (file) - Rhymes: -ɪkbaːr
Adjective
onwrikbaar (comparative onwrikbaarder, superlative onwrikbaarst)
Declension
| Declension of onwrikbaar | ||||
|---|---|---|---|---|
| uninflected | onwrikbaar | |||
| inflected | onwrikbare | |||
| comparative | onwrikbaarder | |||
| positive | comparative | superlative | ||
| predicative/adverbial | onwrikbaar | onwrikbaarder | het onwrikbaarst het onwrikbaarste | |
| indefinite | m./f. sing. | onwrikbare | onwrikbaardere | onwrikbaarste |
| n. sing. | onwrikbaar | onwrikbaarder | onwrikbaarste | |
| plural | onwrikbare | onwrikbaardere | onwrikbaarste | |
| definite | onwrikbare | onwrikbaardere | onwrikbaarste | |
| partitive | onwrikbaars | onwrikbaarders | — | |
Derived terms
- onwrikbaarheid