onursuz

Turkish

Etymology

onur (honor) +‎ -suz (derivative suffix).

Adjective

onursuz

  1. dishonest, unfair
    Antonym: onursal

Declension

Predicative forms of onursuz
present tense
positive declarative positive interrogative
ben (I am) onursuzum onursuz muyum?
sen (you are) onursuzsun onursuz musun?
o (he/she/it is) onursuz / onursuzdur onursuz mu?
biz (we are) onursuzuz onursuz muyuz?
siz (you are) onursuzsunuz onursuz musunuz?
onlar (they are) onursuz(lar) onursuz(lar) ?
past tense
positive declarative positive interrogative
ben (I was) onursuzdum onursuz muydum?
sen (you were) onursuzdun onursuz muydun?
o (he/she/it was) onursuzdu onursuz muydu?
biz (we were) onursuzduk onursuz muyduk?
siz (you were) onursuzdunuz onursuz muydunuz?
onlar (they were) onursuzdular onursuz muydular?
indirect past
positive declarative positive interrogative
ben (I was) onursuzmuşum onursuz muymuşum?
sen (you were) onursuzmuşsun onursuz muymuşsun?
o (he/she/it was) onursuzmuş onursuz muymuş?
biz (we were) onursuzmuşuz onursuz muymuşuz?
siz (you were) onursuzmuşsunuz onursuz muymuşsunuz?
onlar (they were) onursuzmuşlar onursuz muymuşlar?
conditional
positive declarative positive interrogative
ben (if I) onursuzsam onursuz muysam?
sen (if you) onursuzsan onursuz muysan?
o (if he/she/it) onursuzsa onursuz muysa?
biz (if we) onursuzsak onursuz muysak?
siz (if you) onursuzsanız onursuz muysanız?
onlar (if they) onursuzsalar onursuz muysalar?

For negative forms, use the appropriate form of değil.