onbetrouwbaar

Dutch

Etymology

From on- +‎ betrouwbaar.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˌɔn.bəˈtrɑu̯ˌbaːr/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: on‧be‧trouw‧baar

Adjective

onbetrouwbaar (comparative onbetrouwbaarder, superlative onbetrouwbaarst)

  1. unreliable, untrustworthy
    Synonym: insolide
    Antonyms: betrouwbaar, solide

Declension

Declension of onbetrouwbaar
uninflected onbetrouwbaar
inflected onbetrouwbare
comparative onbetrouwbaarder
positive comparative superlative
predicative/adverbial onbetrouwbaar onbetrouwbaarder het onbetrouwbaarst
het onbetrouwbaarste
indefinite m./f. sing. onbetrouwbare onbetrouwbaardere onbetrouwbaarste
n. sing. onbetrouwbaar onbetrouwbaarder onbetrouwbaarste
plural onbetrouwbare onbetrouwbaardere onbetrouwbaarste
definite onbetrouwbare onbetrouwbaardere onbetrouwbaarste
partitive onbetrouwbaars onbetrouwbaarders

Derived terms

  • onbetrouwbaarheid