onbesproken

Dutch

Etymology

on- +‎ besproken (past participle of bespreken).

Pronunciation

  • IPA(key): /ˌɔn.bəˈsproː.kə(n)/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: on‧be‧spro‧ken
  • Rhymes: -oːkən

Adjective

onbesproken (comparative onbesprokener, superlative onbesprokenst)

  1. undiscussed
    Coordinate terms: meestbesproken, veelbesproken

Declension

Declension of onbesproken
uninflected onbesproken
inflected onbesproken
comparative onbesprokener
positive comparative superlative
predicative/adverbial onbesproken onbesprokener het onbesprokenst
het onbesprokenste
indefinite m./f. sing. onbesproken onbesprokener onbesprokenste
n. sing. onbesproken onbesprokener onbesprokenste
plural onbesproken onbesprokener onbesprokenste
definite onbesproken onbesprokener onbesprokenste
partitive onbesprokens onbesprokeners —

Derived terms

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.