okrętowiec

Polish

Etymology

From okręt +‎ -owiec.

Pronunciation

  • IPA(key): /ɔ.krɛnˈtɔ.vjɛt͡s/
  • Rhymes: -ɔvjɛt͡s
  • Syllabification: o‧krę‧to‧wiec

Noun

okrętowiec m pers

  1. (colloquial) naval architect

Declension

Declension of okrętowiec
singular plural
nominative okrętowiec okrętowcy/okrętowce (deprecative)
genitive okrętowca okrętowców
dative okrętowcowi okrętowcom
accusative okrętowca okrętowców
instrumental okrętowcem okrętowcami
locative okrętowcu okrętowcach
vocative okrętowcze okrętowcy

Derived terms

nouns

Further reading

  • okrętowiec in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • okrętowiec in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.