oiriúnaigh

Irish

Etymology 1

From oiriúint +‎ -igh.

Alternative forms

Verb

oiriúnaigh (present analytic oirúnaíonn, future analytic oiriúnóidh, verbal noun oiriúnú, past participle oiriúnaithe) (transitive)

  1. to fit (conform to in size and shape)
  2. to suit (be suitable, appropriate or apt for)
  3. to adapt, suit (make proper or suitable)
Conjugation
Conjugation of oiriúnaigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present oiriúnaím oiriúnaíonn tú;
oiriúnaír
oiriúnaíonn sé, sí oiriúnaímid;
oiriúnaíonn muid
oiriúnaíonn sibh oiriúnaíonn siad;
oiriúnaíd
a oiriúnaíonn; a oiriúnaíos oiriúnaítear
past d'oiriúnaigh mé; d'oiriúnaíos /
oiriúnaigh; oiriúnaíos
d'oiriúnaigh tú; d'oiriúnaís /
oiriúnaigh; oiriúnaís
d'oiriúnaigh sé, sí /
oiriúnaigh sé, sí
d'oiriúnaíomar; d'oiriúnaigh muid /
oiriúnaíomar; oiriúnaigh muid
d'oiriúnaigh sibh; d'oiriúnaíobhair /
oiriúnaigh sibh; oiriúnaíobhair
d'oiriúnaigh siad; d'oiriúnaíodar /
oiriúnaigh siad; oiriúnaíodar
a d'oiriúnaigh oiriúnaíodh;
hoiriúnaíodh
past habitual d'oiriúnaínn /
oiriúnaínn
d'oiriúnaíteá /
oiriúnaíteá
d'oiriúnaíodh sé, sí /
oiriúnaíodh sé, sí
d'oiriúnaímis; d'oiriúnaíodh muid /
oiriúnaímis; oiriúnaíodh muid
d'oiriúnaíodh sibh /
oiriúnaíodh sibh
d'oiriúnaídís; d'oiriúnaíodh /
oiriúnaídís; oiriúnaíodh siad
a d'oiriúnaíodh d'oiriúnaítí /
oiriúnaítí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future oiriúnóidh mé;
oiriúnód;
oiriúnóchaidh
oiriúnóidh tú;
oiriúnóir;
oiriúnóchaidh
oiriúnóidh sé, sí;
oiriúnóchaidh sé, sí
oiriúnóimid;
oiriúnóidh muid;
oiriúnóchaimid;
oiriúnóchaidh muid
oiriúnóidh sibh;
oiriúnóchaidh sibh
oiriúnóidh siad;
oiriúnóid;
oiriúnóchaidh siad
a oiriúnóidh; a oiriúnós; a oiriúnóchaidh; a oiriúnóchas oiriúnófar; oiriúnóchar
conditional d'oiriúnóinn; d'oiriúnóchainn /
oiriúnóinn; oiriúnóchainn
d'oiriúnófá; d'oiriúnóchthá /
oiriúnófá; oiriúnóchthá
d'oiriúnódh sé, sí; d'oiriúnóchadh sé, sí /
oiriúnódh sé, sí; oiriúnóchadh sé, sí
d'oiriúnóimis; d'oiriúnódh muid; d'oiriúnóchaimis; d'oiriúnóchadh muid /
oiriúnóimis; oiriúnódh muid; oiriúnóchaimis; oiriúnóchadh muid
d'oiriúnódh sibh; d'oiriúnóchadh sibh /
oiriúnódh sibh; oiriúnóchadh sibh
d'oiriúnóidís; d'oiriúnódh siad; d'oiriúnóchaidís; d'oiriúnóchadh siad /
oiriúnóidís; oiriúnódh siad; oiriúnóchaidís; oiriúnóchadh siad
a d'oiriúnódh; a d'oiriúnóchadh d'oiriúnófaí; d'oiriúnóchthaí /
oiriúnófaí; oiriúnóchthaí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-oiriúnaí mé;
go n-oiriúnaíod
go n-oiriúnaí tú;
go n-oiriúnaír
go n-oiriúnaí sé, sí go n-oiriúnaímid;
go n-oiriúnaí muid
go n-oiriúnaí sibh go n-oiriúnaí siad;
go n-oiriúnaíd
go n-oiriúnaítear
past n-oiriúnaínn n-oiriúnaíteá n-oiriúnaíodh sé, sí n-oiriúnaímis;
n-oiriúnaíodh muid
n-oiriúnaíodh sibh n-oiriúnaídís;
n-oiriúnaíodh siad
n-oiriúnaítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
oiriúnaím oiriúnaigh oiriúnaíodh sé, sí oiriúnaímis oiriúnaígí;
oiriúnaídh
oiriúnaídís oiriúnaítear
past participle oiriúnaithe
verbal noun oiriúnú

archaic or dialect form
dependent form

Derived terms

Further reading

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Alternative forms

Adjective

oiriúnaigh

  1. inflection of oiriúnach:
    1. masculine genitive singular
    2. (archaic, dialectal) feminine dative singular

Mutation

Mutated forms of oiriúnaigh
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
oiriúnaigh n-oiriúnaigh hoiriúnaigh not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

  1. ^ oiriúnaigh”, in Historical Irish Corpus, 1600–1926, Royal Irish Academy