ogólnikowy
Polish
Etymology
From ogólnik + -owy. First attested in 1842.[1]
Pronunciation
- IPA(key): /ɔ.ɡul.ɲiˈkɔ.vɘ/
Audio: (file) - Rhymes: -ɔvɘ
- Syllabification: o‧gól‧ni‧ko‧wy
Adjective
ogólnikowy (comparative bardziej ogólnikowy, superlative najbardziej ogólnikowy, derived adverb ogólnikowo)
- (derogatory) vague, sweeping; general (not containing concrete content or details)
Declension
Declension of ogólnikowy (hard)
| singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine animate | masculine inanimate | feminine | neuter | virile (= masculine personal) | non-virile | |
| nominative/ |
ogólnikowy | ogólnikowa | ogólnikowe | ogólnikowi | ogólnikowe | |
| genitive | ogólnikowego | ogólnikowej | ogólnikowego | ogólnikowych | ||
| dative | ogólnikowemu | ogólnikowej | ogólnikowemu | ogólnikowym | ||
| accusative | ogólnikowego | ogólnikowy | ogólnikową | ogólnikowe | ogólnikowych | ogólnikowe |
| instrumental | ogólnikowym | ogólnikową | ogólnikowym | ogólnikowymi | ||
| locative | ogólnikowym | ogólnikowej | ogólnikowym | ogólnikowych | ||
Derived terms
nouns
- ogólnikowość
References
Further reading
- ogólnikowy in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- ogólnikowy in Polish dictionaries at PWN
- J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1904), “ogólnikowy”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 3, Warsaw, page 716