odun

Azerbaijani

Other scripts
Cyrillic одун
Arabic اودون

Etymology

A derivation from Proto-Turkic *ōt (“fire”), whence also Azerbaijani od.

Pronunciation

  • IPA(key): [oˈdun]
  • Hyphenation: o‧dun
  • Audio:(file)

Noun

odun (definite accusative odunu, plural odunlar)

  1. firewood
    odun doğramaq ― to chop firewood
    evi odunla qızdırmaq ― to heat the house with firewood

Declension

Declension of odun
singular plural
nominative odunodunlar
definite accusative odunuodunları
dative odunaodunlara
locative odundaodunlarda
ablative odundanodunlardan
definite genitive odununodunların
Possessive forms of odun
nominative
singular plural
mənim (“my”) odunum odunlarım
sənin (“your”) odunun odunların
onun (“his/her/its”) odunu odunları
bizim (“our”) odunumuz odunlarımız
sizin (“your”) odununuz odunlarınız
onların (“their”) odunu or odunları odunları
accusative
singular plural
mənim (“my”) odunumu odunlarımı
sənin (“your”) odununu odunlarını
onun (“his/her/its”) odununu odunlarını
bizim (“our”) odunumuzu odunlarımızı
sizin (“your”) odununuzu odunlarınızı
onların (“their”) odununu or odunlarını odunlarını
dative
singular plural
mənim (“my”) odunuma odunlarıma
sənin (“your”) odununa odunlarına
onun (“his/her/its”) odununa odunlarına
bizim (“our”) odunumuza odunlarımıza
sizin (“your”) odununuza odunlarınıza
onların (“their”) odununa or odunlarına odunlarına
locative
singular plural
mənim (“my”) odunumda odunlarımda
sənin (“your”) odununda odunlarında
onun (“his/her/its”) odununda odunlarında
bizim (“our”) odunumuzda odunlarımızda
sizin (“your”) odununuzda odunlarınızda
onların (“their”) odununda or odunlarında odunlarında
ablative
singular plural
mənim (“my”) odunumdan odunlarımdan
sənin (“your”) odunundan odunlarından
onun (“his/her/its”) odunundan odunlarından
bizim (“our”) odunumuzdan odunlarımızdan
sizin (“your”) odununuzdan odunlarınızdan
onların (“their”) odunundan or odunlarından odunlarından
genitive
singular plural
mənim (“my”) odunumun odunlarımın
sənin (“your”) odununun odunlarının
onun (“his/her/its”) odununun odunlarının
bizim (“our”) odunumuzun odunlarımızın
sizin (“your”) odununuzun odunlarınızın
onların (“their”) odununun or odunlarının odunlarının

Derived terms

Further reading

  • “odun” in Obastan.com.

Crimean Tatar

Etymology

From Proto-Turkic *ōtïn.

Noun

odun

  1. firewood

Declension

Declension of odun
singular plural
nominative odun odunlar
genitive odunnıñ odunlarnıñ
dative odunğa odunlarğa
accusative odunnı odunlarnı
locative odunda odunlarda
ablative odundan odunlardan

See also

References

Turkish

Etymology

Inherited from Ottoman Turkish اوطون (odun, “firewood”), from Proto-Turkic *ōtïn (“firewood”), a development of *ōt (“fire”).

Cognates

Cognate with Azerbaijani odun, Bashkir утын (utın), Kazakh отын (otyn), Kyrgyz отун (otun), Tatar утын (utın), Turkmen odun, Uyghur ئوتۇن (otun) and Uzbek o'tin.

Pronunciation

  • IPA(key): /oˈdun/

Noun

odun (definite accusative odunu, plural odunlar)

  1. firewood, not industrially processed wood that is intended to be burned, typically for heat
    Synonyms: hatab, hizem
  2. (botany) wood, the substance making up the central part of the trunk and branches of a tree

Declension

Declension of odun
singular plural
nominative odun odunlar
definite accusative odunu odunları
dative oduna odunlara
locative odunda odunlarda
ablative odundan odunlardan
genitive odunun odunların
Possessive forms
nominative
singular plural
1st singular odunum odunlarım
2nd singular odunun odunların
3rd singular odunu odunları
1st plural odunumuz odunlarımız
2nd plural odununuz odunlarınız
3rd plural odunları odunları
definite accusative
singular plural
1st singular odunumu odunlarımı
2nd singular odununu odunlarını
3rd singular odununu odunlarını
1st plural odunumuzu odunlarımızı
2nd plural odununuzu odunlarınızı
3rd plural odunlarını odunlarını
dative
singular plural
1st singular odunuma odunlarıma
2nd singular odununa odunlarına
3rd singular odununa odunlarına
1st plural odunumuza odunlarımıza
2nd plural odununuza odunlarınıza
3rd plural odunlarına odunlarına
locative
singular plural
1st singular odunumda odunlarımda
2nd singular odununda odunlarında
3rd singular odununda odunlarında
1st plural odunumuzda odunlarımızda
2nd plural odununuzda odunlarınızda
3rd plural odunlarında odunlarında
ablative
singular plural
1st singular odunumdan odunlarımdan
2nd singular odunundan odunlarından
3rd singular odunundan odunlarından
1st plural odunumuzdan odunlarımızdan
2nd plural odununuzdan odunlarınızdan
3rd plural odunlarından odunlarından
genitive
singular plural
1st singular odunumun odunlarımın
2nd singular odununun odunlarının
3rd singular odununun odunlarının
1st plural odunumuzun odunlarımızın
2nd plural odununuzun odunlarınızın
3rd plural odunlarının odunlarının

Adjective

odun

  1. (colloquial) rude, vulgar, coarse, curt, brusque, insensitive, lacking in refinement or civility
    Synonyms: haşin, kaba, katı, nezaketsiz, sert, terbiyesiz
  2. (colloquial) unromantic, lacking sentimentality, not conducive or characterized by romance
    Synonyms: duygusuz, kaba saba, öküz
    Ne odunsun be!
    You're so obtuse!

Usage notes

See also colloquial tahta (“wood; curt, brusque person”) and kalas (“thick and long wooden beam; unromantic person”) for the adjective sense, following a common semantic derivation.

Derived terms

  • odun ağa
  • odun biçme
  • odun bilimi
  • odun damarları
  • odun eşşeği
  • odun gibi
  • odun kafalı
  • odun kalbi
  • odun kesmek
  • odun kırmak
  • odun koru
  • odun kömürü
  • odun kurdu
  • odun kuyruk
  • odun özü
  • odun ruhu
  • odun sobası
  • odun yarmak
  • oduncu
  • oduncul
  • odunlaşmak
  • odunlu
  • odunluk
  • odunsu
  • odunsuz
  • odunumsu
Proper nouns
idiomatic uses of "odun"
  • oduncunun gözü omçada

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.