ocsaiginigh
Irish
Etymology 1
By surface analysis, ocsaigin f (“oxygen”) + -igh (verb suffix).
Verb
ocsaiginigh (present analytic ocsaiginíonn, future analytic ocsaigineoidh, verbal noun ocsaiginiú, past participle ocsaiginithe)
- to oxygenate; to infuse with oxygen
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | ocsaiginím | ocsaiginíonn tú; ocsaiginír† |
ocsaiginíonn sé, sí | ocsaiginímid; ocsaiginíonn muid |
ocsaiginíonn sibh | ocsaiginíonn siad; ocsaiginíd† |
a ocsaiginíonn; a ocsaiginíos | ocsaiginítear |
| past | d'ocsiginigh mé; d'ocsaiginíos / ocsiginigh mé‡; ocsaiginíos‡ |
d'ocsiginigh tú; d'ocsaiginís / ocsiginigh tú‡; ocsaiginís‡ |
d'ocsiginigh sé, sí / ocsiginigh sé, sí‡ |
d'ocsaiginíomar; d'ocsiginigh muid / ocsaiginíomar‡; ocsiginigh muid‡ |
d'ocsiginigh sibh; d'ocsaiginíobhair / ocsiginigh sibh‡; ocsaiginíobhair‡ |
d'ocsiginigh siad; d'ocsaiginíodar / ocsiginigh siad‡; ocsaiginíodar‡ |
a d'ocsiginigh | ocsaiginíodh; hocsaiginíodh† |
| past habitual | d'ocsaiginínn / ocsaiginínn‡ |
d'ocsaiginíteá / ocsaiginíteᇠ|
d'ocsaiginíodh sé, sí / ocsaiginíodh sé, sí‡ |
d'ocsaiginímis; d'ocsaiginíodh muid / ocsaiginímis‡; ocsaiginíodh muid‡ |
d'ocsaiginíodh sibh / ocsaiginíodh sibh‡ |
d'ocsaiginídís; d'ocsaiginíodh / ocsaiginídís‡; ocsaiginíodh siad‡ |
a d'ocsaiginíodh | d'ocsaiginítí / ocsaiginítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | ocsaigineoidh mé; ocsaigineod; ocsaigineochaidh mé† |
ocsaigineoidh tú; ocsaigineoir†; ocsaigineochaidh tú† |
ocsaigineoidh sé, sí; ocsaigineochaidh sé, sí† |
ocsaigineoimid; ocsaigineoidh muid; ocsaigineochaimid†; ocsaigineochaidh muid† |
ocsaigineoidh sibh; ocsaigineochaidh sibh† |
ocsaigineoidh siad; ocsaigineoid†; ocsaigineochaidh siad† |
a ocsaigineoidh; a ocsaigineos; a ocsaigineochaidh†; a ocsaigineochas† | ocsaigineofar; ocsaigineochar† |
| conditional | d'ocsaigineoinn; d'ocsaigineochainn† / ocsaigineoinn‡; ocsaigineochainn†‡ |
d'ocsaigineofá; d'ocsaigineochthᆠ/ ocsaigineofá‡; ocsaigineochthᆇ |
d'ocsaigineodh sé, sí; d'ocsaigineochadh sé, sí† / ocsaigineodh sé, sí‡; ocsaigineochadh sé, s톇 |
d'ocsaigineoimis; d'ocsaigineodh muid; d'ocsaigineochaimis†; d'ocsaigineochadh muid† / ocsaigineoimis‡; ocsaigineodh muid‡; ocsaigineochaimis†‡; ocsaigineochadh muid†‡ |
d'ocsaigineodh sibh; d'ocsaigineochadh sibh† / ocsaigineodh sibh‡; ocsaigineochadh sibh†‡ |
d'ocsaigineoidís; d'ocsaigineodh siad; d'ocsaigineochaidís†; d'ocsaigineochadh siad† / ocsaigineoidís‡; ocsaigineodh siad‡; ocsaigineochaidís†‡; ocsaigineochadh siad†‡ |
a d'ocsaigineodh; a d'ocsaigineochadh† | d'ocsaigineofaí; d'ocsaigineochthaí† / ocsaigineofaí‡; ocsaigineochtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go n-ocsaiginí mé; go n-ocsaiginíod† |
go n-ocsaiginí tú; go n-ocsaiginír† |
go n-ocsaiginí sé, sí | go n-ocsaiginímid; go n-ocsaiginí muid |
go n-ocsaiginí sibh | go n-ocsaiginí siad; go n-ocsaiginíd† |
— | go n-ocsaiginítear |
| past | dá n-ocsaiginínn | dá n-ocsaiginíteá | dá n-ocsaiginíodh sé, sí | dá n-ocsaiginímis; dá n-ocsaiginíodh muid |
dá n-ocsaiginíodh sibh | dá n-ocsaiginídís; dá n-ocsaiginíodh siad |
— | dá n-ocsaiginítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | ocsaiginím | ocsiginigh | ocsaiginíodh sé, sí | ocsaiginímis | ocsaiginígí; ocsaiginídh† |
ocsaiginídís | — | ocsaiginítear |
| past participle | ocsaiginithe | |||||||
| verbal noun | ocsaiginiú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Further reading
- Ó Dónaill, Niall (1977), “ocsaiginigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
- de Bhaldraithe, Tomás (1959), “ocsaiginigh”, in English-Irish Dictionary, An Gúm
- “ocsaiginigh”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026
Etymology 2
Adjective
ocsaiginigh
- inflection of ocsaigineach (“oxygenic”):
- vocative/genitive singular masculine
- (archaic) dative singular feminine
Mutation
| radical | eclipsis | with h-prothesis | with t-prothesis |
|---|---|---|---|
| ocsaiginigh | n-ocsaiginigh | hocsaiginigh | not applicable |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.