ocreatus
See also: Ocreatus
Latin
Etymology
ō̆crea (“greave, legging”) + -ātus (“-ed”).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [oː.kreˈaː.tʊs], [ɔ.kreˈaː.tʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [o.kreˈaː.tus]
Adjective
ō̆creātus (feminine ō̆creāta, neuter ō̆creātum); first/second-declension adjective
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | ō̆creātus | ō̆creāta | ō̆creātum | ō̆creātī | ō̆creātae | ō̆creāta | |
| genitive | ō̆creātī | ō̆creātae | ō̆creātī | ō̆creātōrum | ō̆creātārum | ō̆creātōrum | |
| dative | ō̆creātō | ō̆creātae | ō̆creātō | ō̆creātīs | |||
| accusative | ō̆creātum | ō̆creātam | ō̆creātum | ō̆creātōs | ō̆creātās | ō̆creāta | |
| ablative | ō̆creātō | ō̆creātā | ō̆creātō | ō̆creātīs | |||
| vocative | ō̆creāte | ō̆creāta | ō̆creātum | ō̆creātī | ō̆creātae | ō̆creāta | |
References
- “ocreatus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “ocreatus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- “ocreatus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
- ocreatus in Ramminger, Johann (16 July 2016 (last accessed)), Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700[1], pre-publication website, 2005-2016