obtłuczenie

Polish

Etymology

From obtłuc +‎ -enie.

Pronunciation

  • IPA(key): /ɔp.twuˈt͡ʂɛ.ɲɛ/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -ɛɲɛ
  • Syllabification: ob‧tłu‧cze‧nie

Noun

obtłuczenie n

  1. (uncountable) verbal noun of obtłuc
  2. (countable) bruise (mark on fruit)
    Synonym: obicie

Declension

Declension of obtłuczenie
singular plural
nominative obtłuczenie obtłuczenia
genitive obtłuczenia obtłuczeń
dative obtłuczeniu obtłuczeniom
accusative obtłuczenie obtłuczenia
instrumental obtłuczeniem obtłuczeniami
locative obtłuczeniu obtłuczeniach
vocative obtłuczenie obtłuczenia

Further reading

  • obtłuczenie in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • obtłuczenie in Polish dictionaries at PWN
This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.