obousměrný

Czech

Etymology

From obou- +‎ směr +‎ -ný.

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈobou̯sm̩ɲɛrniː]

Adjective

obousměrný

  1. two-way

Declension

Declension of obousměrný (hard)
singular
masculine feminine neuter
animate inanimate
nominative obousměrný obousměrná obousměrné
genitive obousměrného obousměrné obousměrného
dative obousměrnému obousměrné obousměrnému
accusative obousměrného obousměrný obousměrnou obousměrné
locative obousměrném obousměrné obousměrném
instrumental obousměrným obousměrnou obousměrným
plural
masculine feminine neuter
animate inanimate
nominative obousměrní obousměrné obousměrná
genitive obousměrných
dative obousměrným
accusative obousměrné obousměrná
locative obousměrných
instrumental obousměrnými, obousměrnýma1

1This form is used when describing dual nouns, e.g. očima, rukama.

See also

Further reading