Old Czech
Etymology
From ob- + vinúti.
Pronunciation
- IPA(key): (13th CE) /ˈobinuːci/
- IPA(key): (15th CE) /ˈobinau̯ci/
Verb
obinúti pf (imperfective obinovati or obínati)
- (transitive) to wrap
- (transitive) to wind
Conjugation
Conjugation of obinúti (class II)
| infinitive
|
supine
|
verbal noun
|
| obinúti
|
obinút
|
obinutie
|
|
|
Future
|
Imperative
|
| Singular
|
Dual
|
Plural
|
Singular
|
Dual
|
Plural
|
| 1st person
|
obinu |
obinevě (-va) |
obinem (-me/-my)
|
— |
obiňvě (-va) |
obiňme (-my)
|
| 2nd person
|
obineš |
obineta |
obinete
|
obiň |
obiňta |
obiňte
|
| 3rd person
|
obine |
obineta |
obinú
|
obiň |
obiňta |
obiňte
|
|
|
Sigmatic aorist
|
Imperfect
|
| Singular
|
Dual
|
Plural
|
Singular
|
Dual
|
Plural
|
| 1st person
|
obinuch |
obinuchově (-va) |
obinuchom (-me/-my)
|
obiniech |
obiniechově (-va) |
obiniechom (-me/-my)
|
| 2nd person
|
obinu |
obinusta (-šta) |
obinuste (-šte)
|
obinieše |
obiniešta (-sta) |
obiniešte (-ste)
|
| 3rd person
|
obinu |
obinusta (-šta) |
obinuchu
|
obinieše |
obiniešta (-sta) |
obiniechu
|
|
|
L-participle
|
Passive participle
|
| Singular
|
Dual
|
Plural
|
Singular
|
Dual
|
Plural
|
| Masculine
|
obinul
|
obinula
|
obinuli
|
obinut
|
obinuta
|
obinuti
|
| Feminine
|
obinula
|
obinule
|
obinuly
|
obinuta
|
obinutě
|
obinuty
|
| Neuter
|
obinulo
|
obinule
|
obinula
|
obinuto
|
obinutě
|
obinuta
|
|
|
Nt-participle
|
S-participle
|
| Singular
|
Dual
|
Plural
|
Singular
|
Dual
|
Plural
|
| Masculine
|
obina
|
obinúce
|
obinuv
|
obinuvše
|
| Feminine
|
obinúci
|
obinuvši
|
| Neuter
|
obina, obinúci
|
obinuv, obinuvši
|
Note: This table shows the most common forms of obinúti around the 13th/14th century. See also Appendix:Old Czech verbs and Appendix:Old Czech pronunciation.
Derived terms
Descendants
Further reading