noviciatus
Latin
Alternative forms
- novītiātus
Etymology
From novīcius (“novice”) + -ātus (“-ate”).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [nɔ.wiː.kiˈaː.tʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [no.vi.t͡ʃiˈaː.tus]
Noun
novīciātus m (genitive novīciātūs); fourth declension (Medieval Latin)
Declension
Fourth-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | novīciātus | novīciātūs |
| genitive | novīciātūs | novīciātuum |
| dative | novīciātuī | novīciātibus |
| accusative | novīciātum | novīciātūs |
| ablative | novīciātū | novīciātibus |
| vocative | novīciātus | novīciātūs |