niewinnię
Polish
Etymology
Pronunciation
- (Middle Polish) IPA(key): /ɲɛˈvin.ɲɛ̃/
Noun
niewinnię n
- Middle Polish form of niewinię (“infant”) (very young human being)
- 1746, Joachim Benedykt Chmielowski, NOWE ATENY ALBO AKADEMIA WSZELKIEY SCYENCYI PEŁNA, Na rozne TYTUŁY iak ná CLASSES PODZIELONA: MĄDRYM dla Memoryału, IDIOTOM dla Nauki, POLITYKOM dla Praktyki, MELANCHOLIKOM dla rozrywki ERYGOWANA. CZĘSC WTORA [...][1], page 73:
Declension
Attested forms of -
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | — | — |
| genitive | — | — |
| dative | — | — |
| accusative | — | — |
| instrumental | — | niewinniętami |
| locative | — | — |
| vocative | — | — |
Further reading
- Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], (Can we date this quote?)
- J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1904), “niewinnię”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 3, Warsaw, page 363