nequitia
Latin
Alternative forms
Etymology
From nēquam (“worthless”).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [neːˈkʷɪ.ti.a]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [neˈkʷit.t͡si.a]
Noun
nēquitia f (genitive nēquitiae); first declension
- A bad moral quality; idleness, negligence, inactivity, remissness; worthlessness; vileness, depravity, wickedness
- 63 BCE, Cicero, Catiline Orations Oratio in Catilinam Prima in Senatu Habita.29:
- Sed, sī quis est invidiae metus, nōn est vehementius sevēritātis ac fortitūdinis invidiā quam inertiae ac nēquitiae pertimēscenda.
- But, if there is any fear of unpopularity, the resentment of severity and resolve is not to be feared more strongly than that of inaction and worthlessness.
- Sed, sī quis est invidiae metus, nōn est vehementius sevēritātis ac fortitūdinis invidiā quam inertiae ac nēquitiae pertimēscenda.
- Lightness, levity, inconsiderateness.
- Prodigality, profusion.
- Profligacy, wantonness, roguery, lewdness.
Declension
First-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | nēquitia | nēquitiae |
| genitive | nēquitiae | nēquitiārum |
| dative | nēquitiae | nēquitiīs |
| accusative | nēquitiam | nēquitiās |
| ablative | nēquitiā | nēquitiīs |
| vocative | nēquitia | nēquitiae |
Related terms
Descendants
- → Italian: nequizia
- → Portuguese: nequícia
- → Spanish: nequicia
References
- “nequitia”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “nequitia”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- "nequitia", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
- “nequitia”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.