neerzitten

Dutch

Alternative forms

Etymology

Compound of neer (down) +‎ zitten (to sit)

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈneːrˌzɪtə(n)/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: neer‧zit‧ten

Verb

neerzitten

  1. (intransitive) to sit down

Conjugation

Conjugation of neerzitten (strong class 5, separable)
infinitive neerzitten
past singular zat neer
past participle neergezeten
infinitive neerzitten
gerund neerzitten n
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular zit neer zat neer neerzit neerzat
2nd person sing. (jij) zit neer zat neer neerzit neerzat
2nd person sing. (u) zit neer zat neer neerzit neerzat
2nd person sing. (gij) zit neer zat neer neerzit neerzat
3rd person singular zit neer zat neer neerzit neerzat
plural zitten neer zaten neer neerzitten neerzaten
subjunctive sing.1 zitte neer zate neer neerzitte neerzate
subjunctive plur.1 zitten neer zaten neer neerzitten neerzaten
imperative sing. zit neer
imperative plur.1 zit neer
participles neerzittend neergezeten
1) Archaic.

Derived terms