neerzitten
Dutch
Alternative forms
- nederzitten (dated)
Etymology
Compound of neer (“down”) + zitten (“to sit”)
Pronunciation
- IPA(key): /ˈneːrˌzɪtə(n)/
Audio: (file) - Hyphenation: neer‧zit‧ten
Verb
neerzitten
- (intransitive) to sit down
Conjugation
| Conjugation of neerzitten (strong class 5, separable) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | neerzitten | |||
| past singular | zat neer | |||
| past participle | neergezeten | |||
| infinitive | neerzitten | |||
| gerund | neerzitten n | |||
| main clause | subordinate clause | |||
| present tense | past tense | present tense | past tense | |
| 1st person singular | zit neer | zat neer | neerzit | neerzat |
| 2nd person sing. (jij) | zit neer | zat neer | neerzit | neerzat |
| 2nd person sing. (u) | zit neer | zat neer | neerzit | neerzat |
| 2nd person sing. (gij) | zit neer | zat neer | neerzit | neerzat |
| 3rd person singular | zit neer | zat neer | neerzit | neerzat |
| plural | zitten neer | zaten neer | neerzitten | neerzaten |
| subjunctive sing.1 | zitte neer | zate neer | neerzitte | neerzate |
| subjunctive plur.1 | zitten neer | zaten neer | neerzitten | neerzaten |
| imperative sing. | zit neer | |||
| imperative plur.1 | zit neer | |||
| participles | neerzittend | neergezeten | ||
| 1) Archaic. | ||||