nauczyciel

Old Polish

Etymology

    Inherited from Proto-Slavic *naučiteljь, from *naučiti + *-teľь. First attested in 1484. By surface analysis, nauczyć +‎ -ciel.

    Pronunciation

    • IPA(key): (10th–15th CE) /naut͡ʃʲit͡ɕʲɛlʲ/
    • IPA(key): (15th CE) /naut͡ʃʲit͡ɕʲɛlʲ/

    Noun

    nauczyciel m animacy unattested (female equivalent nauczycielka)

    1. (attested in Lesser Poland) teacher (one who teaches)
      • 1892 [1484], Hieronim Łopaciński, editor, Reguła trzeciego zakonu św. Franciszka i drobniejsze zabytki języka polskiego z końca w. XV i początku XVI[2], Krakow, page 718:
        Yakyego a kogo sobye mayą nabyczi nyuczyczyela (de informatore ipsorum)
        [Jakiego a kogo sobie mają nabyć(i) nauczyciela (de informatore ipsorum)]
    nouns
    verbs

    Descendants

    • Polish: nauczyciel
    • Silesian: nauczyciel

    References

    • Boryś, Wiesław (2005), “nauczyciel”, in Słownik etymologiczny języka polskiego (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Literackie, →ISBN
    • Sławski, Franciszek (1958-1965), “nauczyciel”, in Jan Safarewicz, Andrzej Siudut, editors, Słownik etymologiczny języka polskiego [Etymological dictionary of the Polish language] (in Polish), Kraków: Towarzystwo Miłośników Języka Polskiego
    • Bańkowski, Andrzej (2000), “nauczyciel”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
    • B. Sieradzka-Baziur, Ewa Deptuchowa, Joanna Duska, Mariusz Frodyma, Beata Hejmo, Dorota Janeczko, Katarzyna Jasińska, Krystyna Kajtoch, Joanna Kozioł, Marian Kucała, Dorota Mika, Gabriela Niemiec, Urszula Poprawska, Elżbieta Supranowicz, Ludwika Szelachowska-Winiarzowa, Zofia Wanicowa, Piotr Szpor, Bartłomiej Borek, editors (2011–2015), “nauczyciel”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

    Polish

    Etymology

      Inherited from Old Polish nauczyciel. By surface analysis, nauczyć +‎ -ciel. Displaced Middle Polish uczyciel.

      Pronunciation

       
      • IPA(key): /na.uˈt͡ʂɘ.t͡ɕɛl/
      • (Middle Polish) IPA(key): /na.uˈt͡ʂɨ.t͡ɕɛl/, /na.uˈt͡ʂɨ.t͡ɕel/
      • Audio 1:(file)
      • Audio 2:(file)
      • Audio 3:(file)
      • Rhymes: -ɘt͡ɕɛl
      • Syllabification: na‧u‧czy‧ciel

      Noun

      nauczyciel m pers (female equivalent nauczycielka or nauczyciel, related adjective nauczycielski or (obsolete) nauczycielowy)

      1. teacher (person who teaches, especially one employed in a school)
        Synonym: (colloquial, derogatory) belfer
      2. (literary, figurative) teacher, mentor (person or thing that causes one to be more aware or behave differently)

      Usage notes

      The genitive plural form nauczycielów is obsolete.

      Declension

      Derived terms

      Noun

      nauczyciel f (indeclinable, male equivalent nauczyciel)

      1. female equivalent of nauczyciel (teacher) (person who teaches, especially one employed in a school)
        Synonym: (more common) nauczycielka

      Trivia

      According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), nauczyciel is one of the most used words in Polish, appearing 5 times in scientific texts, 25 times in news, 27 times in essays, 5 times in fiction, and 9 times in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 71 times, making it the 908th most common word in a corpus of 500,000 words.[1]

      References

      1. ^ Ida Kurcz (1990), “nauczyciel”, in Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej [Frequency dictionary of the Polish language]‎[1] (in Polish), volume 2, Kraków; Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Języka Polskiego, page 275

      Further reading

      Silesian

      Etymology

        Inherited from Old Polish nauczyciel. By surface analysis, nauczyć +‎ -ciel.

        Pronunciation

        • IPA(key): /na.uˈt͡ʂɪ.t͡ɕɛl/
        • Audio:(file)
        • Rhymes: -ɪt͡ɕɛl
        • Syllabification: na‧u‧czy‧ciel

        Noun

        nauczyciel m pers

        1. (rare) teacher (person who teaches, especially one employed in a school)
          Synonym: (more common) rechtōr
        nouns
        verbs

        Further reading

        • Henryk Jaroszewicz (2022), “nauczyciel”, in Zasady pisowni języka śląskiego (in Polish), Siedlce: Wydawnictwo Naukowe IKR[i]BL, page 100
        • Aleksandra Wencel (2023), “naućićel”, in Dykcjůnôrz ślų̊sko-polski, page 446