náisiúnaigh

Irish

Etymology

náisiún (“nation”) +‎ -igh

Verb

náisiúnaigh (present analytic náisiúnaíonn, future analytic náisiúnóidh, verbal noun náisiúnú, past participle náisiúnaithe)

to nationalize

Conjugation

Conjugation of *náisiúnaigh* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	náisiúnaím	náisiúnaíonn tú; náisiúnaír^†	náisiúnaíonn sé, sí	náisiúnaímid; náisiúnaíonn muid	náisiúnaíonn sibh	náisiúnaíonn siad; náisiúnaíd^†	a náisiúnaíonn; a náisiúnaíos	náisiúnaítear
past	náisiúnaigh mé; náisiúnaíos	náisiúnaigh tú; náisiúnaís	náisiúnaigh sé, sí	náisiúnaíomar; náisiúnaigh muid	náisiúnaigh sibh; náisiúnaíobhair	náisiúnaigh siad; náisiúnaíodar	a náisiúnaigh	náisiúnaíodh
past habitual	náisiúnaínn	náisiúnaíteá	náisiúnaíodh sé, sí	náisiúnaímis; náisiúnaíodh muid	náisiúnaíodh sibh	náisiúnaídís; náisiúnaíodh	a náisiúnaíodh	náisiúnaítí

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	náisiúnóidh mé; náisiúnód; náisiúnóchaidh mé^†	náisiúnóidh tú; náisiúnóir^†; náisiúnóchaidh tú^†	náisiúnóidh sé, sí; náisiúnóchaidh sé, sí^†	náisiúnóimid; náisiúnóidh muid; náisiúnóchaimid^†; náisiúnóchaidh muid^†	náisiúnóidh sibh; náisiúnóchaidh sibh^†	náisiúnóidh siad; náisiúnóid^†; náisiúnóchaidh siad^†	a náisiúnóidh; a náisiúnós; a náisiúnóchaidh^†; a náisiúnóchas^†	náisiúnófar; náisiúnóchar^†
conditional	náisiúnóinn; náisiúnóchainn^†	náisiúnófá; náisiúnóchthá^†	náisiúnódh sé, sí; náisiúnóchadh sé, sí^†	náisiúnóimis; náisiúnódh muid; náisiúnóchaimis^†; náisiúnóchadh muid^†	náisiúnódh sibh; náisiúnóchadh sibh^†	náisiúnóidís; náisiúnódh siad; náisiúnóchaidís^†; náisiúnóchadh siad^†	a náisiúnódh; a náisiúnóchadh^†	náisiúnófaí; náisiúnóchthaí^†

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go náisiúnaí mé; go náisiúnaíod^†	go náisiúnaí tú; go náisiúnaír^†	go náisiúnaí sé, sí	go náisiúnaímid; go náisiúnaí muid	go náisiúnaí sibh	go náisiúnaí siad; go náisiúnaíd^†	—	go náisiúnaítear
past	dá náisiúnaínn	dá náisiúnaíteá	dá náisiúnaíodh sé, sí	dá náisiúnaímis; dá náisiúnaíodh muid	dá náisiúnaíodh sibh	dá náisiúnaídís; dá náisiúnaíodh siad	—	dá náisiúnaítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	náisiúnaím	náisiúnaigh	náisiúnaíodh sé, sí	náisiúnaímis	náisiúnaígí; náisiúnaídh^†	náisiúnaídís	—	náisiúnaítear

past participle	náisiúnaithe

verbal noun	náisiúnú

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Adjective

náisiúnaigh

vocative singular masculine of náisiúnach
genitive singular masculine of náisiúnach
(archaic) dative singular feminine of náisiúnach