náirigh

Irish

Etymology 1

náire (“shame”) +‎ -igh

Verb

náirigh (present analytic náiríonn, future analytic náireoidh, verbal noun náiriú, past participle náirithe)

Conjugation

Conjugation of *náirigh* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	náirím	náiríonn tú; náirír^†	náiríonn sé, sí	náirímid; náiríonn muid	náiríonn sibh	náiríonn siad; náiríd^†	a náiríonn; a náiríos	náirítear
past	náirigh mé; náiríos	náirigh tú; náirís	náirigh sé, sí	náiríomar; náirigh muid	náirigh sibh; náiríobhair	náirigh siad; náiríodar	a náirigh	náiríodh
past habitual	náirínn	náiríteá	náiríodh sé, sí	náirímis; náiríodh muid	náiríodh sibh	náirídís; náiríodh	a náiríodh	náirítí

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	náireoidh mé; náireod; náireochaidh mé^†	náireoidh tú; náireoir^†; náireochaidh tú^†	náireoidh sé, sí; náireochaidh sé, sí^†	náireoimid; náireoidh muid; náireochaimid^†; náireochaidh muid^†	náireoidh sibh; náireochaidh sibh^†	náireoidh siad; náireoid^†; náireochaidh siad^†	a náireoidh; a náireos; a náireochaidh^†; a náireochas^†	náireofar; náireochar^†
conditional	náireoinn; náireochainn^†	náireofá; náireochthá^†	náireodh sé, sí; náireochadh sé, sí^†	náireoimis; náireodh muid; náireochaimis^†; náireochadh muid^†	náireodh sibh; náireochadh sibh^†	náireoidís; náireodh siad; náireochaidís^†; náireochadh siad^†	a náireodh; a náireochadh^†	náireofaí; náireochthaí^†

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go náirí mé; go náiríod^†	go náirí tú; go náirír^†	go náirí sé, sí	go náirímid; go náirí muid	go náirí sibh	go náirí siad; go náiríd^†	—	go náirítear
past	dá náirínn	dá náiríteá	dá náiríodh sé, sí	dá náirímis; dá náiríodh muid	dá náiríodh sibh	dá náirídís; dá náiríodh siad	—	dá náirítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	náirím	náirigh	náiríodh sé, sí	náirímis	náirígí; náirídh^†	náirídís	—	náirítear

past participle	náirithe

verbal noun	náiriú

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Synonyms

uirísligh (“humble; abase, humiliate”)

Etymology 2

Adjective

náirigh

vocative singular masculine of náireach
genitive singular masculine of náireach
(archaic) dative singular feminine of náireach