Turkish
Etymology
Inherited from Ottoman Turkish مطابقت (mutabakat), from Arabic مُطَابَقَة (muṭābaqa).
Pronunciation
- IPA(key): /mu.taː.baˈkat/
- Hyphenation: mu‧ta‧ba‧kat
Noun
mutabakat (definite accusative mutabakatı, plural mutabakatlar)
- (dated) congruence, agreement
- Synonym: uzlaşma
Declension
Declension of mutabakat
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
mutabakat
|
mutabakatlar
|
| definite accusative
|
mutabakatı
|
mutabakatları
|
| dative
|
mutabakata
|
mutabakatlara
|
| locative
|
mutabakatta
|
mutabakatlarda
|
| ablative
|
mutabakattan
|
mutabakatlardan
|
| genitive
|
mutabakatın
|
mutabakatların
|
Possessive forms
| nominative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
mutabakatım
|
mutabakatlarım
|
| 2nd singular
|
mutabakatın
|
mutabakatların
|
| 3rd singular
|
mutabakatı
|
mutabakatları
|
| 1st plural
|
mutabakatımız
|
mutabakatlarımız
|
| 2nd plural
|
mutabakatınız
|
mutabakatlarınız
|
| 3rd plural
|
mutabakatları
|
mutabakatları
|
| definite accusative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
mutabakatımı
|
mutabakatlarımı
|
| 2nd singular
|
mutabakatını
|
mutabakatlarını
|
| 3rd singular
|
mutabakatını
|
mutabakatlarını
|
| 1st plural
|
mutabakatımızı
|
mutabakatlarımızı
|
| 2nd plural
|
mutabakatınızı
|
mutabakatlarınızı
|
| 3rd plural
|
mutabakatlarını
|
mutabakatlarını
|
| dative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
mutabakatıma
|
mutabakatlarıma
|
| 2nd singular
|
mutabakatına
|
mutabakatlarına
|
| 3rd singular
|
mutabakatına
|
mutabakatlarına
|
| 1st plural
|
mutabakatımıza
|
mutabakatlarımıza
|
| 2nd plural
|
mutabakatınıza
|
mutabakatlarınıza
|
| 3rd plural
|
mutabakatlarına
|
mutabakatlarına
|
| locative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
mutabakatımda
|
mutabakatlarımda
|
| 2nd singular
|
mutabakatında
|
mutabakatlarında
|
| 3rd singular
|
mutabakatında
|
mutabakatlarında
|
| 1st plural
|
mutabakatımızda
|
mutabakatlarımızda
|
| 2nd plural
|
mutabakatınızda
|
mutabakatlarınızda
|
| 3rd plural
|
mutabakatlarında
|
mutabakatlarında
|
| ablative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
mutabakatımdan
|
mutabakatlarımdan
|
| 2nd singular
|
mutabakatından
|
mutabakatlarından
|
| 3rd singular
|
mutabakatından
|
mutabakatlarından
|
| 1st plural
|
mutabakatımızdan
|
mutabakatlarımızdan
|
| 2nd plural
|
mutabakatınızdan
|
mutabakatlarınızdan
|
| 3rd plural
|
mutabakatlarından
|
mutabakatlarından
|
| genitive
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
mutabakatımın
|
mutabakatlarımın
|
| 2nd singular
|
mutabakatının
|
mutabakatlarının
|
| 3rd singular
|
mutabakatının
|
mutabakatlarının
|
| 1st plural
|
mutabakatımızın
|
mutabakatlarımızın
|
| 2nd plural
|
mutabakatınızın
|
mutabakatlarınızın
|
| 3rd plural
|
mutabakatlarının
|
mutabakatlarının
|
Predicative forms
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
mutabakatım
|
mutabakatlarım
|
| 2nd singular
|
mutabakatsın
|
mutabakatlarsın
|
| 3rd singular
|
mutabakat
mutabakattır
|
mutabakatlar
mutabakatlardır
|
| 1st plural
|
mutabakatız
|
mutabakatlarız
|
| 2nd plural
|
mutabakatsınız
|
mutabakatlarsınız
|
| 3rd plural
|
mutabakatlar
|
mutabakatlardır
|
|
Turkish terms derived from the Arabic root ط ب ق (0 c, 8 e)
Further reading
- “mutabakat”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
- Ayverdi, İlhan (2010), “mutabakat”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
- Nişanyan, Sevan (2002–), “mutabakat”, in Nişanyan Sözlük