muliebris

Latin

Etymology

For *muliesris, from mulier (woman).

Pronunciation

Adjective

muliebris (neuter muliebre, adverb muliebriter); third-declension two-termination adjective

  1. of a woman; womanly; feminine; female
    Synonym: fēminīnus
    Antonyms: masculus, masculīnus
  2. (derogatory) effeminate; womanish; unmanly

Declension

Third-declension two-termination adjective.

singular plural
masc./fem. neuter masc./fem. neuter
nominative muliebris muliebre muliebrēs muliebria
genitive muliebris muliebrium
dative muliebrī muliebribus
accusative muliebrem muliebre muliebrīs
muliebrēs
muliebria
ablative muliebrī muliebribus
vocative muliebris muliebre muliebrēs muliebria

Derived terms

Descendants

  • English: muliebral
  • Italian: muliebre

References

  • muliebris”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • muliebris”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
  • muliebris”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
  • Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book[1], London: Macmillan and Co.
    • the male, female sex: sexus (not genus) virilis, muliebris
  • Sihler, Andrew L. (1995), New Comparative Grammar of Greek and Latin, Oxford, New York: Oxford University Press, →ISBN