mukavele

Turkish

Etymology

From Arabic مُقَاوَلَة (muqāwala).

Noun

mukavele (definite accusative mukaveleyi, plural mukaveleler)

  1. contract, agreement
    mukavele akdetmekto make a contract
    • 1940 September 30, Anadolu Agency, “Demokrasiler ve Balkanlılarla yaptığı mukaveleler feshediyor”, in Halkın sesi, page 1:
      Bu beyanata göre Romanya hükûmeti Demokrasiler ve Balkanlarla aktetmiş olduğu muahede ve mukaveleler mefsuh addedilmektedir.
      (please add an English translation of this quotation)

Derived terms

  • mukavelename

References

  • Nişanyan, Sevan (2002–), “mukavele”, in Nişanyan Sözlük
  • Robert Avery et al., editors (2013), The Redhouse Dictionary Turkish/Ottoman English, 21st edition, Istanbul: Sev Yayıncılık, →ISBN