monosprânceană
Romanian
Etymology
From mono- + sprânceană.
Noun
monosprânceană f (plural monosprâncene)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | ||
| nominative-accusative | monosprânceană | monosprânceana | monosprâncene | monosprâncenele | |
| genitive-dative | monosprâncene | monosprâncenei | monosprâncene | monosprâncenelor | |
| vocative | monosprânceană, monosprânceano | monosprâncenelor | |||