mollitorius
Latin
Etymology
From molliō (“to soften”) + -tōrius (“-ory”), from mollis (“soft”).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [mɔl.liːˈtoː.ri.ʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [mol.liˈtɔː.ri.us]
Adjective
mollītōrius (feminine mollītōria, neuter mollītōrium); first/second-declension adjective
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | mollītōrius | mollītōria | mollītōrium | mollītōriī | mollītōriae | mollītōria | |
| genitive | mollītōriī | mollītōriae | mollītōriī | mollītōriōrum | mollītōriārum | mollītōriōrum | |
| dative | mollītōriō | mollītōriae | mollītōriō | mollītōriīs | |||
| accusative | mollītōrium | mollītōriam | mollītōrium | mollītōriōs | mollītōriās | mollītōria | |
| ablative | mollītōriō | mollītōriā | mollītōriō | mollītōriīs | |||
| vocative | mollītōrie | mollītōria | mollītōrium | mollītōriī | mollītōriae | mollītōria | |
Related terms
References
- “mollitorius”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “mollitorius”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.