moimă
Romanian
Etymology
Borrowed from Hungarian majom.
Noun
moimă f (plural moime)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | ||
| nominative-accusative | moimă | moima | moime | moimele | |
| genitive-dative | moime | moimei | moime | moimelor | |
| vocative | moimă, moimo | moimelor | |||