mixtur
Swedish
Etymology
Borrowed from Latin mixtura, from Latin mixtus (“mixed”). Doublet of mestis
Noun
mixtur c
Declension
| nominative | genitive | ||
|---|---|---|---|
| singular | indefinite | mixtur | mixturs |
| definite | mixturen | mixturens | |
| plural | indefinite | mixturer | mixturers |
| definite | mixturerna | mixturernas |
References
- mixtur in Svenska Akademiens ordböcker
- mixtur in Nordisk familjebok (2nd ed., 1913)