mistum
See also: místům
Latin
Etymology
(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ˈmɪs.tũː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈmis.tum]
Noun
mistum n sg (genitive mistī); second declension
- (Medieval Latin) wine mixed with water
- 1192, Cencius de Sabellis, XII. Romanus Ordo, de conſuetudinibus et obſervantiis, presbyterio vel ſcholari, & aliis eccleſiæ Romanæ in præcipuis ſollemnitatibus, in Johannes Mabillon, Michaël Germain, editors, Muſeum italicum, ſeu Collectio veterum ſcriptorum ex bibliothecis italicis, Tomus II. Complectens antiquos libros rituales ſanctæ Romanæ Eccleſiæ, Lutecia Parisiorum: vidua Edmundi Martin, Joannes Boudot, & Stephanus Martin, published 1689, § XXXIII. De presbyterio Officialium cameræ Camerarii, ¶ 57, page 201:
- Notandum vero quod mareſcalci debent, quando vadunt ad herbas, vel paleas, vel ad fœnum, habere miſtum & furcas.
- (please add an English translation of this quotation)
Declension
Second-declension noun (neuter), singular only.
| singular | |
|---|---|
| nominative | mistum |
| genitive | mistī |
| dative | mistō |
| accusative | mistum |
| ablative | mistō |
| vocative | mistum |
Participle
mistum
- inflection of mistus:
- nominative/accusative/vocative neuter singular
- accusative masculine singular
Further reading
- "MISTUM", in Charles du Fresne du Cange, Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition with additions by D. P. Carpenterius, Adelungius and others, edited by Léopold Favre, 1883–1887)
Old English
Noun
mistum
- dative plural of mist