mistum

See also: místům

Latin

Etymology

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

Pronunciation

Noun

mistum n sg (genitive mistī); second declension

  1. (Medieval Latin) wine mixed with water
    • 1192, Cencius de Sabellis, XII. Romanus Ordo, de conſuetudinibus et obſervantiis, presbyterio vel ſcholari, & aliis eccleſiæ Romanæ in præcipuis ſollemnitatibus, in Johannes Mabillon, Michaël Germain, editors, Muſeum italicum, ſeu Collectio veterum ſcriptorum ex bibliothecis italicis, Tomus II. Complectens antiquos libros rituales ſanctæ Romanæ Eccleſiæ, Lutecia Parisiorum: vidua Edmundi Martin, Joannes Boudot, & Stephanus Martin, published 1689, § XXXIII. De presbyterio Officialium cameræ Camerarii, ¶ 57, page 201:
      Notandum vero quod mareſcalci debent, quando vadunt ad herbas, vel paleas, vel ad fœnum, habere miſtum & furcas.
      (please add an English translation of this quotation)

Declension

Second-declension noun (neuter), singular only.

singular
nominative mistum
genitive mistī
dative mistō
accusative mistum
ablative mistō
vocative mistum

Participle

mistum

  1. inflection of mistus:
    1. nominative/accusative/vocative neuter singular
    2. accusative masculine singular

Further reading

Old English

Noun

mistum

  1. dative plural of mist