minicigh
Irish
Etymology
From minic (“often, frequently”) + -igh (verbal suffix).
Verb
minicigh (present analytic minicíonn, future analytic miniceoidh, verbal noun miniciú, past participle minicithe)
- to frequent
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | minicím | minicíonn tú; minicír† |
minicíonn sé, sí | minicímid; minicíonn muid |
minicíonn sibh | minicíonn siad; minicíd† |
a mhinicíonn; a mhinicíos | minicítear |
| past | mhinicigh mé; mhinicíos | mhinicigh tú; mhinicís | mhinicigh sé, sí | mhinicíomar; mhinicigh muid | mhinicigh sibh; mhinicíobhair | mhinicigh siad; mhinicíodar | a mhinicigh | minicíodh |
| past habitual | mhinicínn / minicínn‡ |
mhinicíteá / minicíteᇠ|
mhinicíodh sé, sí / minicíodh sé, sí‡ |
mhinicímis; mhinicíodh muid / minicímis‡; minicíodh muid‡ |
mhinicíodh sibh / minicíodh sibh‡ |
mhinicídís; mhinicíodh / minicídís‡; minicíodh siad‡ |
a mhinicíodh | mhinicítí / minicítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | miniceoidh mé; miniceod; miniceochaidh mé† |
miniceoidh tú; miniceoir†; miniceochaidh tú† |
miniceoidh sé, sí; miniceochaidh sé, sí† |
miniceoimid; miniceoidh muid; miniceochaimid†; miniceochaidh muid† |
miniceoidh sibh; miniceochaidh sibh† |
miniceoidh siad; miniceoid†; miniceochaidh siad† |
a mhiniceoidh; a mhiniceos; a mhiniceochaidh†; a mhiniceochas† | miniceofar; miniceochar† |
| conditional | mhiniceoinn; mhiniceochainn† / miniceoinn‡; miniceochainn†‡ |
mhiniceofá; mhiniceochthᆠ/ miniceofá‡; miniceochthᆇ |
mhiniceodh sé, sí; mhiniceochadh sé, sí† / miniceodh sé, sí‡; miniceochadh sé, s톇 |
mhiniceoimis; mhiniceodh muid; mhiniceochaimis†; mhiniceochadh muid† / miniceoimis‡; miniceodh muid‡; miniceochaimis†‡; miniceochadh muid†‡ |
mhiniceodh sibh; mhiniceochadh sibh† / miniceodh sibh‡; miniceochadh sibh†‡ |
mhiniceoidís; mhiniceodh siad; mhiniceochaidís†; mhiniceochadh siad† / miniceoidís‡; miniceodh siad‡; miniceochaidís†‡; miniceochadh siad†‡ |
a mhiniceodh; a mhiniceochadh† | mhiniceofaí; mhiniceochthaí† / miniceofaí‡; miniceochtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go minicí mé; go minicíod† |
go minicí tú; go minicír† |
go minicí sé, sí | go minicímid; go minicí muid |
go minicí sibh | go minicí siad; go minicíd† |
— | go minicítear |
| past | dá minicínn | dá minicíteá | dá minicíodh sé, sí | dá minicímis; dá minicíodh muid |
dá minicíodh sibh | dá minicídís; dá minicíodh siad |
— | dá minicítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | minicím | minicigh | minicíodh sé, sí | minicímis | minicígí; minicídh† |
minicídís | — | minicítear |
| past participle | minicithe | |||||||
| verbal noun | miniciú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| minicigh | mhinicigh | not applicable |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
References
- Ó Dónaill, Niall (1977), “minicigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN