mințit
Romanian
Etymology
Past participle of minți.
Noun
mințit n (uncountable)
Declension
| singular only | indefinite | definite |
|---|---|---|
| nominative-accusative | mințit | mințitul |
| genitive-dative | mințit | mințitului |
| vocative | mințitule | |
Verb
mințit (past participle of minți)
- past participle of minți