milda

See also: Milda

Esperanto

Etymology

    Borrowed from German mild, English mild,[1] Icelandic mildur.[2] First attested in 1907.[3]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈmilda/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ilda
    • Syllabification: mil‧da

    Adjective

    milda (accusative singular mildan, plural mildaj, accusative plural mildajn)

    1. mild, gentle

    References

    1. ^ Ebbe Vilborg, “milda”, in Etimologia Vortaro de Esperanto [Etymological Dictionary of Esperanto], volume 3, →ISBN, page 116
    2. ^ André Cherpillod, “milda”, in Konciza Etimologia Vortaro [Concise Etymological Dictionary], →ISBN
    3. ^ Neves; Pabst (2022), “milda”, in Historia Vortaro de Esperanto, →ISBN, page 574

    Further reading

    Icelandic

    Verb

    milda (weak verb, third-person singular past indicative mildaði, supine mildað)

    1. to dampen, to relieve, to make less stringent

    Conjugation

    milda – active voice (germynd)
    infinitive nafnháttur milda
    supine sagnbót mildað
    present participle
    mildandi
    indicative
    subjunctive
    present
    past
    present
    past
    singular ég milda mildaði mildi mildaði
    þú mildar mildaðir mildir mildaðir
    hann, hún, það mildar mildaði mildi mildaði
    plural við mildum milduðum mildum milduðum
    þið mildið milduðuð mildið milduðuð
    þeir, þær, þau milda milduðu mildi milduðu
    imperative boðháttur
    singular þú milda (þú), mildaðu
    plural þið mildið (þið), mildiði1
    1 Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.
    mildast – mediopassive voice (miðmynd)
    infinitive nafnháttur mildast
    supine sagnbót mildast
    present participle
    mildandist (rare; see appendix)
    indicative
    subjunctive
    present
    past
    present
    past
    singular ég mildast mildaðist mildist mildaðist
    þú mildast mildaðist mildist mildaðist
    hann, hún, það mildast mildaðist mildist mildaðist
    plural við mildumst milduðumst mildumst milduðumst
    þið mildist milduðust mildist milduðust
    þeir, þær, þau mildast milduðust mildist milduðust
    imperative boðháttur
    singular þú mildast (þú), mildastu
    plural þið mildist (þið), mildisti1
    1 Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.
    mildaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
    strong declension
    (sterk beyging)
    singular (eintala) plural (fleirtala)
    masculine
    (karlkyn)
    feminine
    (kvenkyn)
    neuter
    (hvorugkyn)
    masculine
    (karlkyn)
    feminine
    (kvenkyn)
    neuter
    (hvorugkyn)
    nominative
    (nefnifall)
    mildaður milduð mildað mildaðir mildaðar milduð
    accusative
    (þolfall)
    mildaðan mildaða mildað mildaða mildaðar milduð
    dative
    (þágufall)
    milduðum mildaðri milduðu milduðum milduðum milduðum
    genitive
    (eignarfall)
    mildaðs mildaðrar mildaðs mildaðra mildaðra mildaðra
    weak declension
    (veik beyging)
    singular (eintala) plural (fleirtala)
    masculine
    (karlkyn)
    feminine
    (kvenkyn)
    neuter
    (hvorugkyn)
    masculine
    (karlkyn)
    feminine
    (kvenkyn)
    neuter
    (hvorugkyn)
    nominative
    (nefnifall)
    mildaði mildaða mildaða milduðu milduðu milduðu
    accusative
    (þolfall)
    mildaða milduðu mildaða milduðu milduðu milduðu
    dative
    (þágufall)
    mildaða milduðu mildaða milduðu milduðu milduðu
    genitive
    (eignarfall)
    mildaða milduðu mildaða milduðu milduðu milduðu

    Further reading

    Swedish

    Adjective

    milda

    1. inflection of mild:
      1. definite singular
      2. plural