mianraigh

Irish

Etymology 1

From mianra (mineral, noun) +‎ -igh.

Verb

mianraigh (present analytic mianraíonn, future analytic mianróidh, verbal noun mianrú, past participle mianraithe)

  1. (transitive) to mineralize
Conjugation
Conjugation of mianraigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present mianraím mianraíonn tú;
mianraír
mianraíonn sé, sí mianraímid;
mianraíonn muid
mianraíonn sibh mianraíonn siad;
mianraíd
a mhianraíonn; a mhianraíos mianraítear
past mhianraigh mé; mhianraíos mhianraigh tú; mhianraís mhianraigh sé, sí mhianraíomar; mhianraigh muid mhianraigh sibh; mhianraíobhair mhianraigh siad; mhianraíodar a mhianraigh mianraíodh
past habitual mhianraínn /
mianraínn
mhianraíteá /
mianraíteá
mhianraíodh sé, sí /
mianraíodh sé, sí
mhianraímis; mhianraíodh muid /
mianraímis; mianraíodh muid
mhianraíodh sibh /
mianraíodh sibh
mhianraídís; mhianraíodh /
mianraídís; mianraíodh siad
a mhianraíodh mhianraítí /
mianraítí
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future mianróidh mé;
mianród;
mianróchaidh
mianróidh tú;
mianróir;
mianróchaidh
mianróidh sé, sí;
mianróchaidh sé, sí
mianróimid;
mianróidh muid;
mianróchaimid;
mianróchaidh muid
mianróidh sibh;
mianróchaidh sibh
mianróidh siad;
mianróid;
mianróchaidh siad
a mhianróidh; a mhianrós; a mhianróchaidh; a mhianróchas mianrófar; mianróchar
conditional mhianróinn; mhianróchainn /
mianróinn; mianróchainn
mhianrófá; mhianróchthá /
mianrófá; mianróchthá
mhianródh sé, sí; mhianróchadh sé, sí /
mianródh sé, sí; mianróchadh sé, sí
mhianróimis; mhianródh muid; mhianróchaimis; mhianróchadh muid /
mianróimis; mianródh muid; mianróchaimis; mianróchadh muid
mhianródh sibh; mhianróchadh sibh /
mianródh sibh; mianróchadh sibh
mhianróidís; mhianródh siad; mhianróchaidís; mhianróchadh siad /
mianróidís; mianródh siad; mianróchaidís; mianróchadh siad
a mhianródh; a mhianróchadh mhianrófaí; mhianróchthaí /
mianrófaí; mianróchthaí
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go mianraí mé;
go mianraíod
go mianraí tú;
go mianraír
go mianraí sé, sí go mianraímid;
go mianraí muid
go mianraí sibh go mianraí siad;
go mianraíd
go mianraítear
past mianraínn mianraíteá mianraíodh sé, sí mianraímis;
mianraíodh muid
mianraíodh sibh mianraídís;
mianraíodh siad
mianraítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
mianraím mianraigh mianraíodh sé, sí mianraímis mianraígí;
mianraídh
mianraídís mianraítear
past participle mianraithe
verbal noun mianrú

archaic or dialect form
dependent form

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Adjective

mianraigh

  1. inflection of mianrach:
    1. vocative/genitive singular masculine
    2. (archaic) dative singular feminine

Mutation

Mutated forms of mianraigh
radical lenition eclipsis
mianraigh mhianraigh not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Further reading