merhale
Turkish
Etymology
Inherited from Ottoman Turkish مرحله (marhale), from Arabic مَرْحَلَة (marḥala).
Pronunciation
- Hyphenation: mer‧ha‧le
Noun
merhale (definite accusative merhaleyi, plural merhaleler)(archaic)
Further reading
- “merhale”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
- Ayverdi, İlhan (2010), “merhale”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
- Nişanyan, Sevan (2002–), “merhale”, in Nişanyan Sözlük