melanterit
Romanian
Etymology
Borrowed from French mélantérite.
Noun
melanterit n (uncountable)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | ||
| nominative-accusative | melanterit | melanteritul | melanterite | melanteritele | |
| genitive-dative | melanterit | melanteritului | melanterite | melanteritelor | |
| vocative | melanteritule | melanteritelor | |||