meindat
Old Dutch
Etymology
From *mein (“evil”) + dāt (“deed”).
Noun
meindāt f
Inflection
Declension of meindāt (feminine i-stem noun)
| case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | meindāt | meindādi |
| accusative | meindāt | meindādi |
| genitive | meindādi | meindādo |
| dative | meindādi | meindādin, meindādon |
References
- “meindāt”, in Oudnederlands Woordenboek, 2012