meeroken
Dutch
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /ˈmeːˌroː.kə(n)/
Audio: (file) - Hyphenation: mee‧ro‧ken
Verb
meeroken
Conjugation
| Conjugation of meeroken (weak, separable) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | meeroken | |||
| past singular | rookte mee | |||
| past participle | meegerookt | |||
| infinitive | meeroken | |||
| gerund | meeroken n | |||
| main clause | subordinate clause | |||
| present tense | past tense | present tense | past tense | |
| 1st person singular | rook mee | rookte mee | meerook | meerookte |
| 2nd person sing. (jij) | rookt mee, rook mee2 | rookte mee | meerookt | meerookte |
| 2nd person sing. (u) | rookt mee | rookte mee | meerookt | meerookte |
| 2nd person sing. (gij) | rookt mee | rookte mee | meerookt | meerookte |
| 3rd person singular | rookt mee | rookte mee | meerookt | meerookte |
| plural | roken mee | rookten mee | meeroken | meerookten |
| subjunctive sing.1 | roke mee | rookte mee | meeroke | meerookte |
| subjunctive plur.1 | roken mee | rookten mee | meeroken | meerookten |
| imperative sing. | rook mee | |||
| imperative plur.1 | rookt mee | |||
| participles | meerokend | meegerookt | ||
| 1) Archaic. 2) In case of inversion. | ||||