medborgarskap
Swedish
Etymology
From medborgare + -skap.
Noun
medborgarskap n
- a citizenship
- Jag har dubbelt medborgarskap.
- I have dual citizenship.
Declension
| nominative | genitive | ||
|---|---|---|---|
| singular | indefinite | medborgarskap | medborgarskaps |
| definite | medborgarskapet | medborgarskapets | |
| plural | indefinite | medborgarskap | medborgarskaps |
| definite | medborgarskapen | medborgarskapens |