meconiu
Romanian
Etymology
Borrowed from French méconium.
Noun
meconiu n (uncountable)
Declension
| singular only | indefinite | definite |
|---|---|---|
| nominative-accusative | meconiu | meconiul |
| genitive-dative | meconiu | meconiului |
| vocative | meconiule | |
Borrowed from French méconium.
meconiu n (uncountable)
| singular only | indefinite | definite |
|---|---|---|
| nominative-accusative | meconiu | meconiul |
| genitive-dative | meconiu | meconiului |
| vocative | meconiule | |